Most obrotowy na kanale Łuczańskim w Giżycku

Mazury - Ciekawe miejsca

Most obrotowy na kanale Łuczańskim w Giżycku zbudowała w 1889r. firma Bechelt C.O. Grundberg und Shel z Zielonej Góry.

 

 

 

Most obrotowy na kanale Łuczańskim w Giżycku zbudowała w 1889r. firma Bechelt C.O. Grundberg und Shel z Zielonej Góry.

Most został zbudowany, żeby zapewnić dogodne połączenie miasta z Twierdzą Boyen. Ówcześni inżynierowie skonstruowali ponad 20-metrowej długości i 8-metrowej szerokości ruchome przęsło o oryginalnym sposobie zwodzenia na bok a nie do góry.

Do ciekawostek należy zaliczyć fakt, iż ważący 100 ton most obsługuje jedna osoba(mechanizm bez silnika). Jest to możliwe dzięki odpowiednim przełożeniom zastosowanym w mechanizmie tej budowli.


 

 

W latach 1960-1970 w ramach modernizacji, most został wyposażony w napęd elektryczny. W latach 60-tych zainstalowano napęd elektryczny co doprowadziło do zniszczenia nabrzeża (przez silne uderzenia). Most więc rozebrano, a na jego miejsce postawiono most saperski. Ten ostatni nie został przez mieszkańców zaakceptowany.

 

  

 


Dopiero od
1993r. po przywróceniu stanu pierwotnego, most obrotowy został ponownie otwarty. Obecnie jego obsługa odbywa się ręcznie, zgodnie z pierwotnym założeniem konstruktorów. Cała operacja otwierania mostu zajmuje jednemu człowiekowi ok. 5min. Jest jedną z dwóch tego typu konstrukcji w Europie, a jedyną czynna do dnia dzisiejszego.

Most otwierany jest (zamykany dla ruchu kołowego) według dziennego rozkładu dostosowanego do rozkładu rejsów statków Żeglugi Mazurskiej.

 

  

 

Obok mostu obrotowego jest Zamek Krzyżacki. Wzniesiony przez zakon krzyżacki ok. 1341r, położony nad kanałem Łuczańskim łączącym jeziora Niegocin i Kisajno. Siedziba prokuratora zakonnego.

Składał się z domu mieszkalnego i prostokątnego dziedzińca otoczonego murem, za którym znajdowała się fosa. W 1365 r. Litwini pod wodzą Kiejstuta zdobyli i spalili zamek, po czym Krzyżacy odbudowali warownię.

 

  

 

W połowie XVI w zamek przebudowano, nadając mu charakter renesansowej siedziby. Po sekularyzacji zakonu miał w nim siedzibę starosta książęcy. Po rozbiórce dokonanej w XIX w. Do naszych czasów zachowało się jedno skrzydło mieszkalne.

 

2005-2019 EuroMazury.pl - promocja w Polsce i Europie
Korzystanie ze strony oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, niektóre mogą być już zapisane w przeglądarce. Więcej informacji można znaleźć w polityce prywatności.